Whiskymonitor Reportages Schotland Mei 2026

Reportages Nico, Josefien, Andre en Marianne naar Schotland mei 2026.

Een uitgebreid verslag van de lange reis die Nico, Josefien, Andre en Marianne in mei 2026 hebben gemaakt door Schotland, inclusief Orkney en Skye. Naast de archeologische en natuurbezienswaardigheden zijn er uiteraard ook veel distilleerderijen bezocht.

Er zijn links in het verslag naar maar liefst 10 gedetailleerde aparte pagina's met fotoverslagen van de bezoeken aan Aberfeldy, 8 Doors, Highland Park, Scapa, North Point, Wolfburn, Raasay, Loch Lomond (Luss), Rosebank en Glenkinchie.
Distilleerderijen waar we niet binnen zijn geweest voor een rondleiding, maar wel even zijn gestopt zitten in het reisverslag zelf verwerkt: Brora, Clynelish, Pulteney, Orkney, Talisker, Torabhaig en The Borders.

Maandag 11 mei

Aankomst Nico en Josefien in Schotland. Van Hull naar Aberfeldy (526 km)

Verhuizen naar het mooie zuiden van het land heeft een klein nadeel: de lange reistijd vanuit Brunssum naar een vertrekhaven. Gelukkig kon het worden gecombineerd met een verblijf in Hoogvliet op 9 en 10 mei en was het op 10 mei maar 23 km naar de vertrekhaven van P&O in Europoort. Na een erg lange inchecktijd hadden we wel een gezellige overtocht met entertainment aan boord. De volgende morgen konden we al vroeg van de boot in Kingston Upon Hull. Het is dan nog circa 6.5 uur rijden naar onze eerste bestemming Aberfeldy. Route: Leeds-Scottisch Corner-Moffat-Glasgow-Stirling-Crieff-Milton-Aberfeldy.

De aankomst om 15:30 blijkt mooi op tijd voor Nico om een bezoek te brengen aan de Aberfeldy distilleerderij terwijl Josefien de omgeving verkent en alvast incheckt bij het Schiehallion Hotel. Aberfeldy is een rustig plaatsje met een fraaie brug over de rivier Tay, die in 1733 op bevel van generaal Wade werd aangelegd. Ook wandelen we rondom de golfbaan lanngs de rivier.

Wade Bridge en de herinnering aan de spoorlijn in Aberfeldy

De Aberfeldy distilleerderij ligt net buiten het dorp en werd daar eind 19e eeuw gebouwd vanwege de goede verbinding per spoor. Deze spoorlijn bestaat niet meer, maar naast de distilleerderij staat nog een herinnering.

Klik hier voor een uitgebreide foto impressie van de Aberfeldy Distilleerderij.

Leuk dat Nico op dag 1 in Schotland al meteen zijn beste Aberfeldy tot nu toe heeft kunnen proeven: een 21 jaar oude op vatsterkte met een Pauillac rode wijn finish. Het prijskaartje dat eraan hangt is echter minder motiverend en ook is het niet handig om nu al een grote fles te kopen terwijl er nog zoveel bezoeken gepland staan.
Het diner in het Schiehallion hotel is prima en na een korte avondwandeling gaan we tevreden slapen.

Dinsdag 12 mei

Van Aberfeldy naar Golspie (238 km)

Het ontbijt in het Schiehallion bevalt Nico uitstekend, maar Josefien is minder enthousiast over het aanbod en haar keuze. De volgende bestemming is het plaatsje Golspie aan de oostkust en de route voert ons langs een aantal bekende namen van distilleerderijen (waar we niet stoppen): Pitlochry-Blair Atholl-Dalwhinnie-Aviemore-Tomatin-Inverness-Dalmore. We maken een kleine omweg door een prachtig natuurgebied naar de Falls of Shin. We zijn te vroeg in het seizoen om de zalmen stroomopwaarts te zien springen, maar kunnen wel een fraaie wandeling maken langs de rivier en het bos.

Dalwhinnie distillery onderweg en het uitkijkpunt bij Falls of Shin.

In Golspie staat het beroemde Dunrobin Castle. Dit was de residentie van de hertogen van Sutherland sinds de 13e eeuw. Uiteraard gaan we alle pracht en praal binnen bekijken, maar ook de prachtige tuin is een bezoek meer dan waard.

Het magnifieke bouwwerk Dunrobin Castle vanaf de weg gezien

De entree vanaf de parkeerplaats is ook indrukwekkend, maar van de Versailles-achtige tuin aan zee wordt je ook even stil.

De indrukwekkende entree en een deel van de prachtige tuin

Achter het linkerdeel van de tuin zijn de vogelhokken en het trainingsveld, waar de valkenier van het kasteel dagelijks een demonstratie geeft.

Linkerdeel van de tuin met daarachter de ruimte voor de valkenier

We zijn precies op tijd voor de demonstratie van de valkenier! Hij geeft een zeer uitgebreide uitleg over de verschillen tussen de jaagtechnieken van havik en valk.

De valkenier demonstreert met de havik en de valk twee verschillende methoden van jacht

Het 3-gangen diner genieten we in de Golspie Inn en daarna maken we nog een avondwandeling: de Big Burn Walk. Helaas zijn door een storm twee bruggen zwaar beschadigd geraakt, dus we moeten teruglopen en een stukje over de berg omlopen naar de waterval. In Golspie overnachten we bij het Invicta House B&B.

Woensdag 13 mei

Golspie - Toab (161 km - dag 1 op Orkney)

De gastvrouw van Invicta House maakt een uitstekend ontbijt en ook Josefien laat zich een bijzonder dikke pannenkoek goed smaken. De route verder naar het noorden over de A9 komt langs Brora en daar moet natuurlijk weer even worden gestopt voor wat foto's. De laatste keer dat Nico bij Brora liep was in 2017 met Erik Huurman tijdens een enorme regenbui. We konden er toen zo oplopen en rondom de warehouses stond het terrein toen blank van een overstroming. Hoe anders is het nu 9 jaar later!
Na 38 jaar stilstand is Brora voor een slordige 35 miljoen pond gereconstrueerd en op 19 mei 2021 officieel geopend en opgestart. Bezoeken van Brora is helaas heel erg duur en maar sporadisch mogelijk. Het terrein is nu ook goed beveiligd met een hekwerk, dus het terrein even oplopen kunnen we vergeten.

De Brora distillery gates

Er is geen mens te zien op de vroege morgen om iets aan te vragen, dus wandelen we er maar wat omheen.

Buitenaanzicht Brora distillery

Er is nog iets gewijzigd sinds 2017: een nieuw bezoekerscentrum dat ook in 2021 aan de Clynelish distillery is toegevoegd. Ook hier kunnen we echter niet naar binnen. Niet omdat we te vroeg zijn, maar omdat het bezoekerscentrum sinds februari 2026 permanent gesloten is, wegens tegenvallende bezoeken en de huidige moeilijke economische situatie voor whiskyproducenten. Zo relatief kort na de nieuwbouw al sluiten is wel verbazingwekkend en misschien een voorteken van het einde van de 3e gouden periode van de Schotse whisky industrie. Ook bij Clynelish is er geen mens te zien, hoewel er wel wordt gedistilleerd want de ventilatieramen staan open en er is ook geluid te horen. Na een paar foto's vervolgens we onze weg over de A9 verder naar John O'Groats in het noorden.

De Clynelish distillery met Jan Wandelaar voor de deur

Via Helmsdale, Dunbeath (het kasteel is mooi te zien vanaf de weg) en Lybster rijden we via de A99 richting Wick. De Hill O' Many Stanes is onze tweede stop. Deze archeologische attractie uit de reisgids is nogal teleurstellend voor de leek om te zien. Ongeveer 200 relatief kleine staande stenen van 3000-4000 jaar oud met een onbekende functie.

Dunbeath Castle vanaf de weg en de Hill O' Many Stanes

In Wick wil Nico even een stop maken bij de Old Pulteney distillery. In 2007 kocht hij daar voor een relatief bescheiden bedrag een prachtige fill your own bottle. Anno 2026 is dit nog steeds mogelijk, maar dan voor een prijskaartje waar je weer hard de deur voor uit rent. Ook dit is weer een korte licht teleurstellende stop. Mensen die de moeite nemen om je te bezoeken moet je verwennen met een mooi aanbod en niet het vel over de oren trekken met de unieke fill your own bottle optie.

De Old Pulteney distilleerderij

Na Wick slingert de A99 naar het toeristisch attractiepunt John O' Groats. Formeel niet helemaal het noordelijkste puntje op het Schotse vasteland, maar wel als zodanig ingericht met souvenirwinkels. Vernoemd naar de Nederlander Jan de Groot, die in de 15e eeuw een veerdienst naar Orkney onderhield. Het tarief was een groat (ongeveer 2 penny) per passage.

Josefien bij de beroemde wegwijzer.

Een foto bij de beroemde wegwijzer hoort er natuurlijk ook bij! In het boek Whiskypedia van Charles Maclean, dat Nico in Dunrobin Castle heeft gekocht, had hij gelezen dat er sinds 2022 een nieuwe distilleerderij annex koffiebar actief is met de bijzondere naam 8 Doors. Uiteraard wordt dit dan ook onze koffiestop en hoewel er geen uitgebreide tour mogelijk is op dat moment mag Nico wel even achter de schermen kijken.

Poseren bij de 8 Doors distilleerderij

Klik hier voor een foto impressie van de 8 Doors distillery.

Na de koffie bij 8 Doors wordt het tijd om naar de Pentland Ferry te rijden voor de 13:30 overtocht van Gills Bay naar St. Margaret's Hope. De zee lijkt erg rustig, maar zodra de ferry voorbij het eiland Stroma in de Pentland Firth komt is het schommelen geblazen. De stromingen van Noordzee en Atlantische Oceaan botsen daar op elkaar en het is daar altijd onrustig varen.


De ferry naar South Ronaldsay en het zuidelijkste puntje Tomb of the Eagles bij Liddel.

Aangekomen op het Orkney eiland South Ronaldsay slaan we rechtsaf en rijden over een mooie eenzame 1-baansweg naar het zuidpuntje Liddel voor een bezoek aan de Tomb of the Eagles. Dit is een oude grafheuvel waar je liggend op een "hondje" (een plank met wieltjes) naar binnen kan door je middels een touw boven je hoofd door een nauwe gang van circa 3 meter te trekken.

Nico twijfelt nog even

Aankomst na 3 meter

Schedels uit diverse tijdvakken

Vanaf de Tomb of the Eagles maken we nog een ommetje langs de kustlijn. Het waait behoorlijk.


Kustwandeling vanaf Tomb of the Eagles naar het bezoekerscentrum

Weer terug rijden over South Ronaldsay, dat met bruggen is verbonden met het eiland Burray. Burray is weer met een dam verbonden met Orkney Mainland. Voordat we Orkney Mainland oprijden stoppen we nog bij de Italian Chapel.

The Italian Chapel

Altaar en plafond Italian Chapel

Deze kapel is door Italiaanse krijgsgevangenen gemaakt in 1943. De basis is een militaire rombiloods die aan de buitenkant is bekleed, maar de halfronde vorm is nog goed te zien aan de buitenkant. De net echt lijkende tegels en decoraties op de wanden zijn allemaal met de hand geschilderd! Naast de kapel is later een herinneringsmonument neergezet.

Geschilderde structuren op de wand

Monument voor de Italiaanse krijgsgevangenen

Na dit bezoek rijden we naar Toab, waar we kunnen inchecken in het fraaie appartementengebouw Sebay Mill. Een bijzonder gunstige locatie vlakbij het vliegveld waar Andre en Marianne morgen zullen landen. In het kader van de self-catering nog even boodschappen doen bij de Tesco in Kirkwall. De Haddock (Schelvis) kant en klaar uit de oven bevalt prima!

Donderdag 14 mei

Dag 2 op Orkney - Andre en Marianne komen erbij

Na een simpel ontbijt met eigen meegebrachte kaas en Nutella was het oorspronkelijke plan naar het eiland Rousay te gaan. Het regende en waaide enorm onderweg en in de haven van Tingwall aangekomen was de kleine ferry daar ook al behoorlijk aan het dansen op de golven. Hmmm...laatstaan hoe de golfslag dan op open zee is. We besluiten dus om niet aan boord te gaan en maken rechtsomkeert voor een rondrit over Mainland als aangepast programma. De eerste stop is de Broch of Gurness.

Stevige stormwind en donkere lucht
Broch of Gurness

De Broch (was een torenconstructie)
Restanten van een woonhuis uit de steentijd

Hoewel het op dat moment wel droog is waaien we zo ongeveer van het pad af en besluiten het bij een paar foto's te houden omdat we met Andre en Marianne naar wat vergelijkbare opgravingen gaan. We rijden verder in stromende regen langs de noordkust en zien in de verte de eilanden Rousay en Eynhallow liggen. De volgende stop op het mainland is Birsay.

Earl's Palace in Birsay
Toelichting Earl's Palace

Het looppad dat naar de Brough of Birsay leidt is alleen met eb begaanbaar en staat nu nog onder water. Vandaag is het maar de vraag of je je staande kan houden op het smalle pad door de stormachtige wind. Morgen staat dit op het programma met Andre en Marianne en we hopen dat het dan beter weer is. Voordeel van de storm is wel dat regen heel snel ophoudt en blauwe lucht en stormwolken wisselen elkaar voortdurend af. In het plaatsje Birsay is alleen een kleine supermarkt open waar we een coffee-to-go en een eigengemaakt gebakje kunnen kopen en in de auto opeten. Het is weer droog en we wandelen nog wat rond in de restanten van Earl's Palace.

Earl's Palace hoe het ooit was
Earl's Palace nu

De diepe waterput is er nog steeds
Detail
Detail

We vervolgen de rondrit via Dounby op zoek naar de Click Mill. Deze blijkt niet goed te vinden vanaf de weg en we keren weer om en rijden naar Dounby en via Finstown naar Kirkwall. De twee beroemde Orkney distilleerderijen staan overmorgen op het programma, maar in het havengebied blijkt er nog een derde distilleerderij te zijn!

De Orkney Distillery??
En er is koffie!!

Deze distilleerderij produceert voornamelijk gin, maar is recent ook begonnen met whisky. Een tour is wat overdreven want je kan door een groot raam de kleine keteltjes zien staan. Whisky is helaas niet te koop, maar wel een miniatuurtje new make spirit wat meegaat als souvenir. De koffie is overigens een aanrader.

De distilleerderij
een schattig keteltje toch?

Vervolgens bezoeken we de St. Magnus kathedraal van Kirkwall uit de 12e eeuw. Over de bouw is ongeveer 300 jaar gedaan. Van buiten niet zo bijzonder om te zien, maar van binnen mooi genoeg voor Nico om de gids te kopen.

St. Magnus kathedraal in Kirkwall
Detail van de toren

Tegenover de kathedraal staan de overblijfselen van het 13e eeuwse Bishop's Palace.

Bishop's Palace ingang
Bishop's Palace achterzijde

Het wordt tijd om naar het vliegveld te gaan. Daar aangekomen blijkt de vlucht vanuit Aberdeen een uurtje vertraagd, dus we gaan nog even de sieraden van Sheila Fleet bewonderen in Tankerness. Haar showroom is tegenwoordig gevestigd in een kerkje en is gecombineerd met een koffiehuis. We kijken onze ogen uit en dan is het al snel weer tijd voor het vliegveld.

Logan Air propellervliegtuig vanuit Aberdeen
Het is nog steeds stormachtig

Het toestel van Logan Air zwabbert wat in de storm bij de landing en als Andre en Marianne uit het vliegtuig stappen ervaren ze meteen de windkracht in Orkney. Het goede nieuws is dat het droog is. Binnen 10 minuten zijn we in het appartement en maakt Nico een lekker pasta diner.

Vrijdag 15 mei

Dag 3 op Orkney - De natuur en archeologische vindplaatsen

Vandaag staat in het teken van de archeologische vindplaatsen en de eerste poging om puffins (papagaaiduikers) en andere vogels te zien op de Brough of Birsay en Yesnaby cliffs. Birsay is een getijdeneiland wat alleen bij eb te bereiken is. Het zal tegen 14:00 laag water zijn, dus we stemmen de volgorde van de bezoeken aan de andere attracties daarop af. De eerste stop is bij de Standing Stones of Stennes.

De Standing Stones of Stennes

De vier gigantische monolieten zijn alles wat er is overgebleven van een cirkel van vermoedelijk 12 stenen die naar schatting rond 2300 BC werden geplaatst.

Andre en Marianne bij De Standing Stones of Stennes

Het is duidelijk dat het nog steeds heel hard waait, maar gelukkig iets minder dan de stormkracht gisteren. Toch maar even poseren bij dit monument!

Nico en Josefien bij de Standing Stones of Stennes

De volgende stop is nog geen kilometer verder: de Ring of Brodgar. Foto's maken van de complete ring lukt niet omdat hij te groot is en je het overzicht mist als je er in rondloopt. Op internet is wel een luchtfoto te vinden die een goede indruk geeft van het formaat.

Luchtfoto en het wandelpad naar de Ring of Brodgar vanaf de parkeerplaats

Vanaf de parkeerplaats loopt er een vlonderpad naar de ring.

Aan het einde van het wandelpad toegang naar de Ring of Brodgar

Aan het einde van het wandelpad kan je kiezen welke kant je oploopt

de Ring of Brodgar

Het immense formaat van de ring maakt wel veel indruk als je erin staat.

de Ring of Brodgar

Prachtig in dit stormachtige weer!

de Ring of Brodgar

Het Viking en Feyenoord bloed komt naar boven in de ring.

Andre en Marianne in de Ring of Brodgar

Josefien in de Ring of Brodgar

We rijden door naar de westkust waar de beroemde monumentale Skara Brae opgraving ligt vlakbij het dorp Skaill. We gaan het fraaie bezoekerscentrum in, maar krijgen daar te horen dat toegang tot Skara Brae tot nader order gesloten is wegens de harde wind. Er is wel een mooie expositie waar we in mogen en een goede koffiebar. We kunnen wel via het strand bij Skaill teruglopen en dan over de muur kijken. Daar staat wel een medewerkster op wacht om in te grijpen als er iemand over het hek wil klimmen. Een foto maken is geen probleem.

Deel van Skara Brae vanaf de achteringang

De medewerkster zit wel om een praatje verlegen en geeft nog een uitgebreide toelichting. Ook zij vindt het jammer dat het vanwege veiligheid zo vaak dicht is. Want hoewel het hard waait kan je wel op de been blijven. Toch is hun ervaring dat zowel jonge als bejaarde toeristen het presteren in de 5000 jaar oude opgegraven ruimten te vallen. Misschien komt er ooit nog een kans. Nico is in 2007 wel binnen geweest; zie voor details dat reisverslag op de website. Over een smalle 1 baansweg rijden we vervolgens verder langs de westkust naar Yesnaby.

Yesnaby

Het uitzicht op de ruige kustlijn van Yesnaby is prachtig en de wind zorgt voor mooie effecten van branding op de rotsen.

Yesnaby

Andre kan zelfs in de stormwind prima close-ups maken. Hieronder de Scholekster (Oystercatcher) op de rotsen van Yesnaby.

Oystercatcher op de rotsen van Yesnaby

Het is echter niet gelukt om de puffins van Yesnaby te spotten. Het wordt ook tijd om naar de Brough of Birsay te gaan. Bij aankomst ligt het pad al helemaal droog en kunnen we meteen naar de overkant lopen.

Het pad dat alleen bij eb toegankelijk is.

Het is van een grotere afstand ook een fraai gezicht: aan beide kanten van het pad de zee en met vloed zal het pad weer verdwijnen en zit je urenlang vast als je dan nog op het eiland bent.

Bij hoog water zit je urenlang vast op dit eiland!

Er moeten ook af en toe mensen worden gered die de snelheid van het opkomende water hebben onderschat, maar wij hebben meer dan genoeg tijd om de complete rondwandeling via de vuurtoren te doen.

Via de vuurtoren in de stormwind weer terug naar het pad.

Erg mooi allemaal, maar de meeste vogels houden zich ook schuil met die harde wind. Het wordt de hoogste tijd voor lunch.

Birsay tearoom

We lunchen in de drukke Birsay tearoom met een fraai uitzicht. Tot slot rijden we weer naar Stennes terug om de Maes Howe grafheuvel te bezoeken.

Maes Howe grafheuvel

Ons bezoek aan deze populaire attractie was lang vooraf geboekt, maar het duurt toch even eer ze ons hebben gevonden in het register van het Visitor Centre. We vertrekken stipt om 16:00 met een busje voor een guided tour. Vervolgens lopen over agrarisch terrein naar de grafheuvel, die verrassend hoog is als je eenmaal binnen staat. De gids spreekt wat onduidelijk, maar kan fantastisch vertellen over het anachronistische dak en de Viking graffiti op de muren. Een mooi besluit van de dag.

Zaterdag 16 mei

Dag 4 op Orkney - Bezoek aan Kirkwall en de distilleerderijen Highland Park en Scapa

Na het ontbijt gaan we al vroeg richting Kirkwall omdat we allemaal de Highland Park distillery gaan bezoeken om 10:00. De reden om daar met 4 personen heen te gaan was de eigen moutvloer. We zijn wel wat vroeg op de parkeerplaats. Het eerste dat daar opvalt zijn de oude gebouwen en warehouses. We kunnen wel alvast naar binnen.

Bij de Highland Park distilleerderij

Klik hier voor een uitgebreid fotoverslag van de Highland Park distilleerderij.

De tourguide was prima en de geproefde whisky ook. Alleen wel heel jammer dat er geen activiteit was in het weekend en ook de moutvloer helemaal leeg was. Voor een paar foto's van Highland Park in operationele toestand kunt u via het menu naar een reisverslag uit 2007 (https://www.whiskymonitor.nl/report09b.htm).

Het wordt tijd voor Kirkwall en lunch. Met Andre en Marianne wordt ongeveer dezelfde route gelopen als op dag 1 hierboven is beschreven: St. Magnus kathedraal, Bishop's Palace en Earl's Palalce. Wandelen door de winkelstraat en de haven waar we morgen uit vertrekken naar Westray. Er speelt een countryband voor fundraising voor de reddingsbrigade. Voor de lunch gaan we naar binnen in een goed Italiaans restaurant: Lucano.

Na de lunch rijden we Kirkwall uit naaar de Scapa distilleerderij. Langs de weg tussen Kirkwall en Scapa is een landweggetje met de tekst "Hobbister Moor". Dit is het gebied waar de turf met heideplanten voor Highland Park wordt gestoken. Andre wil wel graag even met Nico in het Highland Park turfgebied staan.


Andre en Nico in de Hobbister Moor

Josefien en Marianne gaan een wandeling maken bij de Scapa flow en Andre en Nico nemen de 16:00 tour bij Scapa.

Klik hier voor een uitgebreid fotoverslag van de Scapa distilleerderij.

Scapa was ook zeer de moeite waard. Josefien en Marianne waren wel wat teleurgesteld over de plek waar zij moesten wachten tot de heren terug waren. Nico dacht dat de prachtige tasting room waar de tour eindigde algemeen toegankelijk was. Sorry dames!


Elke dag een Tesco dag is niet Nico's hobby. Mooi uitzicht vanuit het dakraam.

Natuurlijk moeten er weer wat boodschapjes worden gedaan, want we maken zelf diner in het huisje. En wat voor diner! Andre wil graag grote biefstukken van Orkney beef van de slagerij die vermeld staat op de menukaarten van een aantal restaurants in Kirkwall. Slagerij Donaldson is net gesloten, maar zijn busje staat er nog. Marianne krijgt het voor elkaar dat hij de winkel nog even voor ons opent en we gaan weg met 4 biefstukken voor omgerekend 70 euro. O ja, Andre wil het ook graag vergelijken met een Tesco Sirloin steak...zucht. Een overdadige vleesmaaltijd dus en Marianne heeft pech dat haar dure steak wel wat pezen bevat. De andere 3 zijn subliem en smakelijker dan Tesco. Vanuit het dakraam in de woonkamer worden ook al vogels gespot en Andre legt wat voedselresten op een speciaal daarvoor geplaatste tegel op een paal. Het is een mooi uitzicht, maar als het goed is gaat het morgen pas echt los met vogels kijken!

Zondag 17 mei

Dag 5 op Orkney - Naar Puffin Heaven op Westray

Vandaag moet het dan gebeuren met de puffins! De ferry van Kirkwall naar het grootste noordelijke Orkney eiland Westray vertrekt om 09:20 en komt aan om 10:45 in Rapness. Het weer is prima en de zee zowaar rustig!

Ferry van Kirkwall naar Rapness. 1e stop Castle O'Burrian'

Tijdens de overtocht wordt er al een zwemmende puffin gespot. Na aankomst in Rapness is het nog geen 8 minuten rijden vanaf de ferry naar Castle O'Burrian. Dit wordt 'Puffin Heaven' genoemd en op de ferry is ons al verzekerd dat het daar zeker gaat lukken. Bij aankomst is het ook niet meer dan 5 minuten lopen naar de eerste rots waar een puffin monument staat.

Vanaf de ferry van Kirkwall naar Rapness is de 1e stop Castle o'Burrian

Terwijl Andre en Marianne alles uit de kast halen voor mooie foto's nemen Nico en Josefien even de korte puffin cursus op het monument door.

Voorjaar en Zomer

Herfst en Winter

Interessante info, maar aan de enthousiaste geluiden die Marianne maakt is duidelijk dat we snel moeten komen om wat moois te kunnen zien!

Het gaat lukken vandaag! Er zitten Jan van Genten op een nestje van zeewier en ook puffins!

Andre heeft alles scherp gesteld en begint een grote fotoreportage. Dit is uiteraard een veel te kleine selectie die is gemaakt uit de prachtige vogelfoto's die op Westray zijn gemaakt. Hierboven een kolonie Jan van Genten op een bedje van zeewier en hieronder een aantal Puffin foto's.

Ze zijn echt schattig!

Het zijn inderdaad schattige vogels en op deze lokatie ook gewend aan mensen. Ze lijken af en toe zelfs wel te poseren.

Ze zijn echt schattig!

Nog eentje dan en dan lopen we verder.

Nog eentje dan en dan lopen we verder

Als we Castle O'Burrian vrijwel rond gelopen hebben rijden we verder noordwaarts voor een wandeling van 4 mijl (7.4 km) bij noordpunt Noup Head. Onderweg komen we langs de verlaten burcht Notland Castle.

Notland Castle

Parkeren mag bij de boerderij van Backarass en de wandeling gaat duidelijk door agrarisch gebied met een aantal hekjes waar je overheen moet met volle bepakking. Respect!

Door agrarisch gebied met mooie uitzichten

Daarnaast is dit deel ook een beschermd vogelreservaat en Josefien ziet een bijzonder fraai gekleurd ei van een Jan van Gent.

Bijzondere kleur ei van een Jan van Gent

Het keerpunt van de behoorlijk pittige wandeling is de vuurtoren.

De vuurtoren nadert

Nico en Josefien hebben wat minder bepakking en zijn er al.

Pauze halverwege bij de vuurtoren

Hoewel we het zwaarste stuk hebben gehad is de weg terug nog verrassend lang. We zijn blij als we weer in de auto zitten! Nu willen we een welverdiende consumptie, maar het is zondag en alles is dicht en uitgestorven. Uiteindelijk bij de ferry waar we nu een uur te vroeg zijn is er een huis "Richans Retreat" waar we koffie, frisdrank en huisgemaakt gebak kunnen eten. De eigenaar is een gezellige prater met veel sterke verhalen. Als wij iets moois vertellen komt hij met de overtreffende trap. Leuke vent met een brede muzieksmaak en de tijd gaat snel om.

De ferry terug naar Kirkwall

De ferry naar Kirkwall vertrekt om 18:00 komt aan om 19:25. Het was een fantastische dag en voor Andre en Marianne is de belangrijkste doelstelling van deze reis nu al behaald. We halen nog wat makkelijks bij Tesco en genieten in het huisje nog even na bij een eerste selectie uit de honderden prachtige foto's die zijn gemaakt en op de TV worden weergegeven. Er lekt ook water uit de boiler van het huisje als we aankomen en de eigenaar wordt gealarmeerd. Morgen regelt ze een loodgieter en ondertussen plaatsen we maar een lekbak. Omdat we alle geplande zaken op Orkney gezien hebben boekt Nico de ferry naar Scrabster om van de middag naar de ochtend. Ook beginnen we alvast met het passen hoe we morgen alle bagage in vredesnaam mee gaan krijgen.

Maandag 18 mei

Van Stromness naar Thurso - Rondrit Forsinard en North Point distillery

Na het ontbijt legen we de bijna volle lekbak onder de boiler nog een keer voor ons vertrek uit Sebay Mill. Het is een ware Tetris oefening om alle bagage en 4 personen in de auto te krijgen, maar het lukt! We parkeren de auto in Stromness in de wachtrij voor de ferry naar Scrabster en hebben dan nog bijna een uur om door het leuke plaatsje Stromness te wandelen.

De ferry naar Scrabster blijkt groot en comfortabel. Hij vertrekt iets voor 11:00 en vaart langs de Old Man of Hoy. Het is gelukkig heel goed weer, dus iedereen maakt daar foto's van. Onze foto is helaas wat wazig uitgevallen, want Andre had zijn supertoestel ingesteld op de vogeltjes bij de rots en moest wachten op een grotere afstand.

Op de ferry naar Scrabster langs de Old Man of Hoy

In de koffiebar van de boot krijgt Nico al een berichtje dat de lekkage in Sebay Mill gelukkig binnen 10 minuten verholpen was en veel dank voor het kunnen voorkomen van verdere schade. Bij aankomst in Scrabster hebben we nog de hele middag en we besluiten een stop die voor de volgende dag gepland stond naar voren te halen: de Forsinain Trail en het park The Flows bij Forsinard. Het geboekte huisje in Thurso wordt nog schoongemaakt, maar we mogen onze bagage voor 1 dag wel alvast in het huisje zetten van de schoonmaakster. Met veel meer ruimte in de auto beginnen we aan de route Thurso-Melvich-Forsinard v.v.

Tussen Thurso en Melvich aan de A836 zien de heren bij een industrieterrein ineens een interessant bord met de naam van een volledig onbekende distilleerderij en kiezen voor een korte tussenstop.

Een onbekende naam!
Poseren na afloop met Dalclagie Spirit

Klik hier voor een fotoverslag van de North Point Distillery.

Dalclagie is een veelbelovende new make spirit en we kijken uit naar de gerijpte whisky over een aantal jaren. Het vervolg van onze rit van Melvich naar Forsinard over de 1-baansweg A897 (de Strath Halladale) is erg mooi.


Overzicht van het Forsinain gebied

De tussenstop bij de Forsinain trail lopen we maar een heel klein stukje, want onze bestemming is eigenlijk het park The Flows bij Forsinard Station en dat is een paar kilometer verder. De namen lijken ook wel erg op elkaar. Andre maakt wel een prachtige close-ups onderweg van een vink en een rietgors.


Prachtige close-ups van een vink (links) en een rietgors (rechts)

In het Forsinard station, waar per richting 2 treinen per dag stoppen, is een leerzame expositie over het gebied. Vanaf het station begint het park The Flows. We lopen over een vlonderpad naar een uitkijktoren waar je een prachtig overzicht over het gebied hebt. Vooral bij dit weer!


Foto vanaf de uitkijktoren naar Forsinard station rechts in beeld

In deze eenzame vlakte is het gebouwtje rechtsboven in beeld het Forsinard Station. Nico neemt zich voor ooit die trein van Inverness naar Thurso door dit fraaie landschap te nemen.


Foto vanaf de uitkijktoren naar het zuiden

Vanaf de uitkijktoren lopen er twee wandelpaden over stapstenen door de moors met originele beschrijvingen onderweg. Die kleine figuren in het desolate landschap zijn Nico en Josefien.


Wandelpad over staptegels

Er is nog voldoende tijd over. Gaan we dezelfde weg terug of maken we er een lange rondrit van? Na een gesprek met een motorrijder krijgt het laatste de voorkeur en we vervolgen dus de 1-baansweg via Achentoul naar Kinbrace. Onderweg veel prachtige vergezichten en regelmatig kunnen we herten spotten.


Kudde herten onderweg en turfsteken

Na Kinbrace wordt de weg nog smaller over de B871 naar Langdale. We stoppen nog even bij een duidelijk bewijs dat hier nog steeds op turf wordt gestookt. Geen peated whisky distilleerderij in de wijde omtrek, dus deze plaggen turf zijn voor wat anders bestemd. Vanaf Langdale loopt de B871 weer noordwaarts naar Bettyhill. Vele jaren geleden was Nico vrij lyrisch over de fraaie aankomst bij dit dorp aan zee. Laat er nu net bij die brug met het mooiste uitzicht een grote verbouwing bezig zijn. Erg jammer; het is allemaal nog steeds wel mooi maar niet meer Wow! Je moet ook eigenlijk niet terug gaan naar zulke hele mooie herinneringen; valt dan meestal tegen omdat het in je brein steeds mooier wordt. Vanaf Bettyhill terug naar Thurso rijden over de A836 blijkt nog een pittig lange rit.

Even uitrusten in ons gehuurde huisje in Thurso (North Coast Property, 11 Pennyland Terrace). Nico was vergeten tegen de schoonmaakster te zeggen dat er niet alleen spullen in de woonkamer waren gezet, maar dat hij ook wat zaken in de koelkast had gelegd. Zij heeft waarschijnlijk gedacht dat die nog van de vorige huurders waren en heeft de koelkast helemaal leeggehaald. Zucht...gelukkig zit er een Lidl om de hoek. We zijn te moe om zelf te koken en gaan uit eten bij restaurant Bydland in Thurso.


Mooi opgemaakte gerechten in restaurant Bydland in Thurso

We moeten even wachten op een tafeltje, maar dan heb je ook wat!


Genieten van heerlijk eten na een lange dag

De kwaliteit van dit restaurant blijkt uitstekend met mooi opgemaakte gerechten. Een heerlijk besluit van een mooie dag!

Dinsdag 19 mei

VanThurso naar Ullapool via de NC500 (274 km)- Wolfburn distillery

Na het ontbijt verlaten we het huisje al vroeg, want het is een lange rit naar Ullapool met een aantal mooie stops. Onze eerste stop ligt vlak aan de weg. Ra ra, waar zijn we hier??

Waar zou dit nu zijn?
Warehouses in zicht...

Klik hier voor een fotoverslag van de Wolfburn Distilleerderij..

We zijn erg vriendelijk ontvangen bij Wolfburn, maar waren echt voor alles te vroeg. We vervolgen onze prachtige NC500 route over de A836 en A838, via Bettyhill-Tongue-Eriboll-Durness, naar de Smoo Cave.

Vanaf de parkeerplaats

Toegang Smoo Cave via trap

De Smoo Cave blijkt het betaald parkeren en de 2 keer 107 treden lopen zeker waard! De rivier Alt Smoo stort zich vanaf een klip in de grot. Een waterval in een grot met daglicht erboven is wel erg mooi. Bij een eerder bezoek van Nico kon hij niet naar binnen omdat bij een storm de brug was weggeslagen en de tweede keer was de waterstand te hoog. Drie keer is scheepsrecht.

Nico en Marianne bij de brug

naar de waterval

Een supermooie stop! We vervolgen vanaf Durness de 1-baansweg A838 naar Laxford Bridge en dan via de A894 naar Scourie-Kylesku bridge-Skiag Bridge naar Ardvreck Castle. De restanten van dit kasteel staan op een prachtige plek aan het Loch Assynt.


Ardvreck Castle

Ardvreck Castle

Loch Assynt vanaf Ardvreck Castle

Op 1 minuut lopen vanaf de parkeerplaats is ook de Ardvreck Castle waterval.


Ardvreck Castle Waterfall

Het is een mooie waterval, maar Andre en Marianne staan een tijd bij een minder voor de hand liggende plek. Waarom dat is zien we al snel. De waterspreeuw op de foto linksonder is niet echt zeldzaam, maar wel bijzonder om op deze plaats te zien. Komt vrijwel alleen in de bergen voor bij watervalletjes en snelstromende beekjes en zit bijna nooit stil om eens rustig te fotograferen volgens Andre. Nu dus wel!


Closeup van een waterspreeuw en een rouwkwikstaart

Ook wordt er weer een rouwkwikstaart gespot en vastgelegd op de foto rechtsboven. En zo zijn we allemaal weer blij en vervolgen we de fraaie weg van Ardvreck Castle naar Ledmore Junction. Vandaar via de A835 naar Ullapool. Vlak voor Ullapool kunnen we nog een mooie panoramafoto maken.


Ullapool

In Ullapool stillen we eerst de keine trek bij The Seafood Shack, waar Josefien kan genieten van dagverse langoustines en Nico en Andre van een enorme kabeljauw lekkerbek. Vervolgens inchecken bij het Lochview Guest House. In de avond kunnen we voor diner nog terecht in het New Caledonian Hotel. Ook erg lekker.

Woensdag 20 mei

Van Ullapool naar Portree via de NC500 (191 km)

Er was geen ontbijt mogelijk bij de overnachting, maar we hebben nog wat broodjes over van de vorige dag. We vertrekken vroeg voor onze eerste wandelstop via Braemore naar het Corrieshalloch Gorge National Nature Reserve. Het is maar 12 mijl en als we aankomen blijkt de parking pas anderhalf uur later in de ochtend open te gaan. Omdat het nog heel rustig is kunnen we langs de weg te parkeren en via een afdaling op het wandelpad uit te komen. We wandelen langs een fraaie waterval naar de gorge.

Corrieshalloch Gorge National Nature Reserve

Inderdaad een hele diepe kloof die doorloopt tot de kust. Na deze mooie wandeling vervolgen we de NC500 route naar Garve. Veel mooie uitkijkpunten onderweg waar we geen foto hebben gemaakt. Van Garve over de prachtige A832 naar Achnasheen en Kinlochewe. Daar wijken we van de NC500 af en nemen de A896 naar Torridon. Heel Wester Ross rondrijden zou wel erg ver om zijn, maar we hebben wel tijd om wat zuidelijker vanaf Shieldaig de slingerende 1-baansweg naar Applecross te nemen. Een prachtige rit langs het ruige kustlandschap met vergezichten naar het eiland Raasay en ook veel schapen op de weg. Lunch is gepland in Applecross, maar daar blijkt alles dicht en het is ook nog eens heel druk aan het worden met motorrijders en auto's. Voor Nico is dit na Bettyhill zijn tweede teleurstelling na een terugkeer naar een mooie herinnering. We gaan door! Zou de beroemde Applecross bergweg Bealach na Ba met de schitterende klim en de zeer spectaculaire afdaling die Nico vroeger gemaakt heeft dan niet teleurstellen?

We zitten al snel in de dichte mist

Helaas! Het begint prachtig, ondanks het sombere weer, maar bij het hoger klimmen op de 1-baansweg komen we in een zeer dichte mist terecht. Het wordt wel een heel inspannend stuk rijden met laat zichtbare tegenliggers eer we de wolken weer uit zijn. Een enkele keer is er geen passing place, maar is de tegenligger gelukkig niet breder dan een een groep motorrijders. Het klopje op het dak van de auto is zeker niet vriendelijk bedoeld, maar Nico kon echt niet verder opzij. Eenmaal uit de wolken is de afdaling wel weer erg mooi, maar het weer maakt het allemaal wat minder fotogeniek.

Na de Applecross Bealach Na Ba afdaling

We kunnen genieten van een heerlijke lunch bij de Bealach Gallery en nemen nog wat van hun huisgemaakt gebak ook mee. We vervolgen de route via de A896 naar Lochcarron en moeten om het meer heen rijden naar Achintee waar we op de A890 uitkomen naar Auchertyre. We gaan dan op de A87 eerst een klein stukje de verkeerde kant op naar het meest gefotografeerde kasteel van Schotland: Eilean Donan Castle

Eilean Donan Castle

Behoorlijke drukte met betaald parkeren en je moet tegenwoordig zelfs betalen om over de brug te mogen lopen. Er zijn veel foto's gemaakt want de ligging van het kasteel is fantastisch. Vervolgens rijden we terug over de A87 via Kyle of Lochalsh naar Portree. We hebben het vakantiehuis Rowan Cottage daar geboekt voor 4 nachten. De Co-op blijkt om de hoek dus we halen eten om zelf te koken. Een huisje bevalt toch wel veel beter dan de hotels. Na het eten maken Marianne, Josefien en Nico nog een avondwandeling door Portree en Andre gaat verder met foto's uitzoeken. Horeca is er alvast voldoende in Portree; morgen uit eten!

Donderdag 21 mei

Dag 1 op Skye - Dunvegan Castle en Talisker

Het weer is redelijk als we de rondrit over de westpunt van Skye gaan maken. Van Portree richting Uig op de A87 en na 4 mijl over de fraaie A850 naar onze eerste stop: Dunvegan Castle

Dunvegan Castle

Home of the MacLeod dynastie die nog steeds een deel van het kasteel gebruikt.

Home of the MacLeod dynastie

We nemen ruim de tijd voor ons bezoek aan het interieur van dit fraaie kasteel en genieten ook van de prachtige tuinen met exotische planten. Vanuit de tuin kan je tegen betaling ook met een bootje naar een zeehondenkolonie. Als Andre ziet waar het bootje vandaan komt kan hij met zijn super telelens vanaf de oever de zeehonden fotograferen. Wel wat grofkorrelig, maar we hoeven niet in de boot.

Interieurfoto en de zeehonden in de verte

De bloemen in de perfect onderhouden tuin staan er prachtig bij.

Prachtige bloemen!

Prachtige bloemen!

En ook vogels uiteraard! Na het bezoek heeft Andre geen behoefte om via de slingerweg naar Neist Point te rijden voor een wandeling naar een vuurtoren, dus rijden we richting Drynoch over de prachtige A863 en volgen dan over de B8009 de borden Talisker distillery naar Carbost. Andre en Nico hebben geen tour geboekt, maar willen wel graag even de Talisker distillery bezoeken. We zijn niet alleen met dat idee zeg! Een bomvolle grote parkeerplaats met gelegenheid voor bussen. Josefien en Marianne wensen de heren veel succes en vertrekken vanaf de parkeerplaats voor een wandeling de heuvels op. Op de foto hieronder staan ze op de brug de route uit te zoeken.

De dames lopen over de brug naast Talisker

Tijdens de wandeling maakt Josefien onderstaande prachtige foto hoe mooi Talisker erbij ligt.

Talisker vanaf de heuvel

Andre en Nico lopen vol goede moed langs de gebouwen naar het bezoekerscentrum.

Langs de distillery gebouwen naar het bezoekerscentrum

Een tour kan je dus inderdaad vergeten als je op de bonnefooi binnen loopt. Het bezoekerscentrum is bomvol en alle tours zijn al uitverkocht voor de hele dag, maar er is wel een expositie met wat geschiedenis te bekijken.

Enkele geschiedenis highlights

In 1825 roeiden de broers Hugh en Kenneth MacAskill van het kleine eiland Eigg naar Skye. Het doel was Talisker House en de farm om schapen te gaan houden. In 1830 pachten zij 8.5 hectare land van de MacLeods om een distilleerderij te bouwen. Kenneth MacAskill leidde de distilleerderij jaren lang tot hij overleed in Carbost in 1863.
Daarna waren er diverse eigendomswisselingen. Talisker beek een zeer gewilde whisky en rond 1900 werd er uitgebreid en een eigen pier aangelegd met een goederentram naar de distilleerderij. Ook werden er huizen gebouwd voor de medewerkers. In 1928 stapte Talisker over van triple distillatie naar double distilled. Als relikwie uit die tijd heeft Talisker nog steeds een oneven aantal stills (5). Op 22 november 1960 brak er een grote brand uit in het Stillhouse, dat volledig verwoest werd. In 1962 was de schade hersteld en heropende de distilleerderij met 5 exacte replica's van de oude stills. Verdere modernisering in 1972 toen de stills werden omgebouwd naar stoomverwarming en de moutvloeren werden gesloten. De mout komt nu uit de malting van Glen Ord. In 1988 werd Talisker 10yo onderdeel van de Classic Malt range en werd er ook een bezoekerscentrum gebouwd. De grote modernisering en automatisering in 1997 wordt niet vermeld, maar sinds die tijd wordt het grootste deel van de productie afgevoerd per tankauto en op het vasteland gerijpt. In 2007 wint Talisker 18yo in London de prijs voor "best whisky of the world". Het jaar 2018 heeft niets met whisky te maken, maar met een roeitocht over de oceaan in de Talisker Atlantic Whisky Challenge.

De grote flessenshow

En uiteraard mag een show van exorbitant geprijsde flessen niet ontbreken bij Diageo. Van linksboven naar rechtsonder: Talisker 41yo, 50.7% voor 2800 pond, Talisker 1979, 41yo, 47.5% voor 3900 pond,Talisker 1976, 46yo, 50.9% voor 6000 pond,Talisker 1984, 37yo, 51.9% voor 3550 pond, de "gewone" Talisker 30yo, 49.5% voor 775 pond. Aan de bar kan je tegen betaling de meeste flessen proeven.

Ons budget is toereikend voor Talisker 14Y, 53.9%, "Molten Seas", 2025 Special Release, Natural Cask Strength, Finished in American Oak Casks toasted by the heat volcanic rocks from Skye. Als je bedenkt dat het distillaat wordt afgevoerd in tankauto's en rijpt in de buurt van Glasgow krijgt Nico wel een lichte antipathie als hij zo'n volkomen onzinnig onderschrift leest en een prijskaartje van 165 euro ziet.
Neus: behoorlijk ruig en medicinaal voor een 14 jaar oude Talisker. Wat een enorm verschil met een eerdere American Oak Special release. Deze doet meer denken aan een CS versie van de 10; smaakt zeker niet ouder en kan wel water gebruiken vind Nico. Smaakt dan wat zoeter en fruitiger dan de standaard 10, maar over prijs/kwaliteit verhouding moeten we het maar niet hebben. Leuk om geproefd te hebben, maar deze gaat niet mee.

Voor deze fles gaan ze allebei voor de bijl!

Toch zwichten Andre en Nico uiteindelijk toch allebei voor deze prijzige NAS distillery exclusive (omdat Andre eigenlijk geen deelfles wil die meteen open gaat): Talisker Distillery Exclusive Botteling Batch number 03, 48%, matured in a combination of casks including experimental rum barrels, sherry butts and charred hogsheads, 9636 bottles

De dames zijn inmiddels terug van de wandeling en we vervolgen de route naar de A863 en rijden deze fraaie weg tot het Sligachan Hotel viewpoint en vervolgens via de A87 terug naar Portree. De dag is snel omgegaan. In de avond hebben we een bijzonder en vrij prijzig diner in het Indiaas restaurant in Portree. Wel even zeuren als we onverwacht cash af moeten rekenen, maar het lukt met hulp van wat eurobiljetten om het bedrag bij elkaar te schrapen. Hmmm, morgen toch maar weer zelf eten maken.

Vrijdag 22 mei

Dag 2 op Skye - Dagtrip naar Raasay - bezoek Isle of Raasay distilleerderij

De dag dat Raasay op het programma staat begint met somber weer. Van Portree naar Sconser is maar 20 minuten rijden en we vertrekken met de ferry in de regen van Sconser naar Raasay om 10:25. Direct na aankomst om 10:50 is het gewoon droog en stappen Marianne en Josefien uit de auto. Zij gaan een wandeling maken terwijl Andre en Nico de Isle of Raasay distilleerderij gaan bezoeken.

Uitzicht op de ferry en het Raasay House Hotel

Bovenstaande prachtige foto is door Josefien gemaakt. Andre en Nico zijn dan al bij de distilleerderij.

Klik hier voor een foto verslag van de Isle of Raasay Distilleerderij.

Ondertussen zijn Josefien en Marianne ook aangekomen en delen een paar foto's van hun mooie wandeling.

Uitzicht richting Inverarish

Stokkken komen van pas

Na een lichte lunch bij de distillery rijden we naar het noorden van Raasay over een 1-baansweg van matige tot slechte kwaliteit door een zeer indrukwekkend kaal landschap.

Dit is een een breed en goed berijdbaar deel van de weg naar het noorden van Raasay

De bestemming

Brochel Castle is een ruine die vanaf de weg wel te voet bereikbaar is, maar het ziet er niet zo spannend uit en er dreigt een regenbui. De kans om dan drijfnat te worden doet ons besluiten door te rijden.

Brochel Castle

Mooi geweest

Bij het begin van Calum's Road houdt Nico het voor gezien. Het weer wordt natter en de weg wordt ook steeds slechter van kwaliteit. Naast het bord dat het begin van de weg naar Arnish aan geeft staat ook een monument voor Calum (Malcolm) Macleod (1911-1988). De local hero die er 10 jaar over deed om in zijn eentje deze eenbaansweg met passeerplaatsen aan te leggen.

Monument voor Calum

Met gedenkplaat

Doorgaan naar Arnish betekent aangewezen te zijn op de laatste ferry terug. We besluiten terug te rijden omdat er dan nog kans is een ferry eerder te halen. De rit is echt wel spectaculair ongeacht het regenachtige weer.

De weg terug

Precies op tijd op de ferry

Snel gaat het niet, maar gelukkig zijn we op de minuut nauwkeurig op tijd voor de ferry van 15:30 naar Sconser. De laadklep gaat meteen omhoog na onze licht gehaaste entree. Het was weer een zeer geslaagde dag.

Zaterdag 23 mei

Dag 3 op Skye - de Noordpunt via Duntulm Castle

Het weer ziet er wisselvallig uit en het waait hard als we de rondrit over de Noordpunt van Skye gaan maken. Er zijn mogelijkheden voor een paar stevige wandelingen, maar dan moet het wel mee zitten met het weer. De eerste stop op de A855 is bij de Old Man of Storr. Deze is nog verborgen in de mist, maar op het einde van de dag komen we daar nog een keer terug en dan gaat het net.

Old Man of Storr in de mist

Tja, Skye heeft niet voor niets Isle of Mist als bijnaam. Ook de stop bij Kilt Rock & Mealt Falls is heel erg druk met bussen waarvan de passagiers massaal naar het uitkijkplateau gaan. We besluiten hier niet aan mee te doen omdat het plaatje in iedere reisgids van Skye staat. Wel kunnen we fatsoenlijke foto's maken bij Lealt Falls waar het minder druk is. Twee watervallen die bij elkaar komen.

Lealt Falls

We rijden door naar een wat rustiger plekje bij het plaatsje Stafffin waar je bij eb afdrukken van dinosaurussen kan zoeken.

Dino voetafdrukken

Het is net eb geworden en over de glibberige stenen lukt het na even zoeken zowaar om er een te vinden. Wel wat minder spectaculair dan we hadden verwacht. Ook voor een eenzame Schot niet zo makkelijk te vinden.

Dino voetafdrukken

Josefien en Marianne willen graag de korte heuvelwandeling omhoog naar Staffin maken en vertrekken met stokken. Nico en Andre nemen een koffie met wat lekkers in de haven en pikken hun dan weer op aan het einde van de route. Onderstaande foto van Josefien geeft een mooi overzicht van het haventje.

Uitzicht vanaf Staffin op de haven

Op het rendez-vous punt is er echter geen spoor van de dames te bekennen. Het bleek toch mogelijk om verkeerd te lopen en over prive terrein op een totaal andere plek in het dorp uit te komen. We rijden verder en na Staffin wordt de weg smaller. De volgende stop is bij de overblijfselen van Duntulm Castle. Nico moet Josefien goed vasthouden want die waait daar bijna weg.

Duntulm Castle

Het was ooit een MacDonald vesting die de zeeroute naar de Buiten-Hebriden domineerde. Er is weinig meer van overgebleven, maar de locatie lag inderdaad strategisch.

Duntulm Castle

We vervolgen de 1-baansweg langs de begraafplaats van Flora MacDonald in Kilmuir en stoppen weer bij het Skye Museum of Island Life. Een openluchtmuseum met een goed gesorteerde souvenirshop.

Skye Museum of Island Life

Nico koopt een prachtig fotoboek van Skye, een Skye sweat shirt en een whisky T-shirt.

Skye Museum of Island Life

Andre had buiten een bordje zien staan met Wagyu Skye Beef. Er waren zowaar nog 2 broodjes binnen en de heren genieten van het lekkerste saucijzenbroodje ooit (met die kwalificatie doen we het gerecht wel te kort, maar het is geen hamburgen en het zit in bladerdeeg).

Bij Uig gaat de A855 1-baansweg over in de comfortabele A87 naar Portree. Andre heeft een rondwandeling uitgezocht langs de kust waar het ook goed vogels spotten is. In Portree parkeren we bij het luxe Cuillin Hills Hotel die een restaurant heeft met een bijzonder fraai uitzicht en een exclusieve whisky bar. Prijzen voor een dram zijn best hoog, dus we genieten maar van een kop koffie.

Cuillin Hills hotel in Portree

Vanaf het hotel begint inderdaad het kustpad, waar tot onze verbazing een loopwedstrijd op gaande is. "Jij heb tenminste een normale hobby" zegt 1 van de hardlopers tegen Andre die weer zwaar bepakt met camera en statief loopt. Uitzicht op Portree is schilderachtig met die gekleurde huisjes in de haven.

Wandeling bij Portree

Het is best een zwaar parcours, maar Josefien loopt er soepel doorheen terwijl Nico hijgt als een locomotief.

Wandeling bij Portree

Zondag 24 mei

Van Skye via de Armadale ferry naar Fort William

We verlaten ons huisje weer en de eerste stop is de Torabhaig distillery bij Teangue. Nico had deze niet vooraf geboekt en als hij had opgelet had hij kunnen zien dat dit ook niet mogelijk is. Gesloten op zondag en het hek is dicht. Een minpuntje voor de planning. Nou ja, in ieder geval zien we de fraaie entree.

Torabhaig distillery

Zou alleen een foto maken wel mogelijk zijn? Als we het hek voor de voetgangers openen komt er meteen een boze medewerker over het terrein aanlopen. "Gate closed on Skye, means keep out!". Andre gooit al zijn mannelijke charmes in de strijd en buigt het gesprek om naar vogels en natuur. De man ontdooit enigszins en verwijst hem naar een parkeerplaats bij de kerk waar we misschien dolfijnen kunnen spotten, maar we moeten nu snel de auto weghalen omdat die andere mensen kan aanlokken en ze zijn hard aan het werk. Binnen fotograferen is uitgesloten omdat ze met een grote noodreparatie bezig zijn. Andre mag nog wel twee foto's buiten maken terwijl Nico de auto al keert en dan opkrassen.

Wegwezen was de boodschap!
Deze mocht dan nog wel

Andre maakt er nog twee. Wie weet komt er ooit weer eens een herkansing op een doordeweekse dag.

En deze ook. Torabhaig warehouse met een watermolen?

Die parkeerplaats voor dolfijnen gaat niets worden. We vervolgen onze weg naar Armadale. We proberen in de haven een ferry eerder te nemen, maar die is helaas uitgevallen. Dat geeft ons dan alle tijd voor een bezoek aan Armadale Castle en gardens.

Armadale Castle

Overzichtsfoto van de overblijfselen van het kasteel, dat ooit het eigendom was van de machtige MacDonalds of Sleat, deel van een machtige clan (Lords of the Isles). Het begon in 1790 met het witte Mansion house rechts. In 1815 werd het uitgebreid naar het kasteel. De centrale sectie werd in 1855 verwoest door brand. In 1925 vertrok de eigenaar naar een kleiner huis en liet het kasteel vervallen. In het witte huis heeft nog heel lang de vrouw gewoond die het kasteel voor een deel kon onderhouden tot haar overlijden. In 1972 werd het verkocht aan de Clan Donald Lands Trust en 1981 werd besloten tot sloop van het zwaar vervallen woondeel. Sinds 2026 is Armadale Estate Ltd. eigenaar van kasteel, tuinen en bos. De tuinen worden als eerste weer goed onderhouden en in de stallen zit het Stables Cafe voor koffie en lunch.

Armadale Castle

De muren staan nog, maar intern heeft de natuur de boel overgenomen en groeien er bomen en allerlei onkruid. Een mooie filmlokatie voor een dichterlijke Russische filmmaker vindt Nico.

Nu staat alleen het eerste deel van de trap
Schril contrast met de vroegere grandeur

De grandeur van de hoofdingang op de historische foto rechts is wel een schril contrast met nu. Alleen het eerste deel van de trap staat nog.

Fraaie vijver
Met mooie bloemperken

De tuin van het kasteel is het best onderhouden. Mooie vijverpartijen en ook wat nieuwe aanplant. Ook is er een klein steigertje aan zee waar je soms otters kan spotten en er loopt een wandelpad door het bos.

Calmac ferry naar Mallaig
Bloemen aan zee

De Calmac ferry naar Mallaig komt in de verte aanvaren. Die heeft vast een lunchpauze want wij vertrekken pas om 14:45. We gaan ook lunchen in het Armadale Stables Cafe voordat we gaan varen. De overtocht gaat prima en we beginnen aan de mooie rit van circa 1 uur (43 mijl) over de A830 van Mallaig naar Fort William.

Onderweg moeten we even stoppen bij het Glenfinnan spoorviaduct; bekend van de beelden van de Zweinstein express in Harry Potter films. De betaalde parkeerplaaats is stampvol, want er stond een stoomtrein gepland kort voor onze aankomst. Helaas voor al die mensen was de trein geannuleerd. Er is wel een mooie wandeling naar boven te maken waar Marianne de ansichtkaart foto van het viaduct maakt. Nico is wat luier en bleef een stukje lager wachten met Josefien.

Glenfinnan viaducti!
Bekend van Harry Potter films

We vervolgen de prachtige A830 langs Loch Eil en vlak voor Fort William stoppen we nog even voor een bezoek aan het sluizencomplex Neptune's' Staircase.

Luchtfoto van Neptune's staircase'

De steile cascade van sluizen is niet goed op de foto te krijgen, maar op internet is een fraaie luchtfoto te vinden. Het diner en kamers zijn geboekt in het Caledonian Hotel even buiten Fort William. Er is geen puf meer om de stad te verkennen en we eten dus in het hotel en hebben bij het diner de vrolijkste serveerster ooit!

Maandag 25 mei

Van Fort William naar Tyndrum

Het ontbijt in het hotel mist nogal wat zaken omdat er een buslading mensen voor ons was die alles hebben opgegeten en er blijkt van veel eenvoudige zaken geen nieuwe voorraad te zijn. Onze supervrolijke serveerster van gisteravond wordt er aanzienlijk minder vrolijk van; ze houdt niet van teleurstellingen communiceren. Terugboekingen van 2 keer ontbijt blijkt mogelijk aan de receptie, dus dat is wel netjes geregeld. Het is over de A82 maar een uur rijden naar onze volgende bestemming Tyndrum, dus er is alle tijd om wat leuks te doen. Nu hebben Andre en Marianne naast vogels kijken nog een gezamenlijke hobby: golf. We laten de Ben Nevis distillery dus van het programma vallen en rijden naar de door Andre geboekte golfbaan bij Ballachulish.

Lopen naaar de holes?
Dacht het niet...leve de cart?!

Een cart is er ook nog te huur en Andre en Marianne gaan lekker golfen!

Golf!

Nico en Josefien gaan ondertussen wandelen en zien Andre en Marianne dan weer na afloop.

Overal watervallen
De brug is bijna niet te zien

Het is een prachtige rondwandeling in heerlijk weer. In het begin klimmen we omhoog langs een hele partij watervallen. Midden op het bospad staat ineens een bord maximaal 17 ton. Als je goed kijkt is er inderdaad een bruggetje en er rijden af en toe tractors. Bij de berg gaat het pad over in een brede grindweg naar beneden. Aan het eind van de wandeling steken we een fraai bruggetje over naar de golfbaan en zien Andre en Marianne nog lekker bezig.

Na wat klimmen bergafwaarts
Mooie oude brug bij aankomst

Van de golfbaan is het maar een klein stukje rijden naar het Glencoe visitor centre. We bezoeken het openlucht museum en maken een korte roindwandeling. Dan met de auto over de A82 door de beroemde Glencoe vallei. Er zijn veel wegwerkzaamheden dus we hebben zowaar alle tijd om te genieten van de viewpoints onderweg.

Glencoe visitor centre
Glencoe vallei

De A85 eindigt bij Tyndrum waar we het Muthu Ben Doran Hotel geboekt hebben. Josefien en Marianne willen met dit prachtige weer nog een wandeling maken. Het licht is prachtig en ze maken onderstaande ansichtkaart foto's.

Landschap bij Tyndrum

Geen mens te zien en prachtig mooi.

Landschap bij Tyndrum

Nico en Andre zijn in het hotel gebleven en evalueren in de loungeruimte de fles Scapa die inmiddels open is gegaan.

Even relaxen met een mooi glas in de lounge

Als de dames zo enthousiast terug komen gaat Nico toch even mee met Josefien en maakt ook een prachtige foto:

Landschap bij Tyndrum

Diner tegenover het hotel in de zon bij de Tyndrum Inn is prima. Ook dit was weer een mooie dag en voor Andre en Marianne komt nu het einde van de reis langzaam in zicht.

Dinsdag 26 mei

Van Tyndrum via een rondrit om Loch Lomond naar Strathyre

Geen ontbijt in het hotel, maar er is gelukkig wel een prima koffieshop om de hoek. Vandaag weer een relaxte dag met ruim voldoende tijd voor wandelen en bezienswaardigheden rondom Loch Lomond en de Trossachs. De rondrit begint loopt via de A82 naar Crianlarich, de Glen Falloch Falls (erg druk en parkeren helaas niet mogelijk) naar Adlun, waar we even stoppen voor een mooi panorama over Loch Lomond. Loch Lomond is het grootste binnenmeer van Schotland met veel recreatie mogelijkheden.

Loch Lomond!

Op verschillende plaatsen vertrekken bootjes, maar wij gaan door over de A82 via Tarbet en Inverbeg naar Luss. Luss is een leuk klein dorp met veel toerisme en dus weer betaald parkeren. Josefien en Marianne gaan door het dorp wandelen en Nico en Andre lopen naar de Luss gin distilleerderij waar ook het bezoekerscentrum voor Loch Lomond whisky is neergezet. Een slimme zet. De exposite is gratis en begint met een interessante historische foto in de introductiefilm:

Loch Lomond uit Littlemill?

Huh? De enorme Loch Lomond distilleerderij is ontstaan uit de verdwenen distilleerderij Littlemill? Daar moeten we meer van weten!

Klik hier voor een foto impressie van het bezoekerscentrum van de Loch Lomond Distilleerderij in Luss.

Een heel interessant bezoek en omdat we ook wat hebben geproefd gooien we nog wat geld in de parkeermeter en nemen Nico en Andre koffie met cake in Scoff and Patter naast de distillery. Josefien en Marianne hebben dan al wat geconsumeerd. Het is een lange stop geweest en we vervolgen onze weg via Arden naar de kruising met de A811. Bij Balloch gaan we van de weg af en bezoeken het Balloch Castle Country Park.

Balloch Castle

Parkeren is gratis en Balloch Castle is een bijzonder relaxte omgeving, waar we in dit prachtige weer een mooi stukje wandelen bij het meer en door het bos. Veel mensen relaxen op het gras. Het kasteel uit 1808 is niet toegankelijk en is nu alleen open voor het openbare toilet. Ooit de residentie van John Buchanan of Ardoch.

Balloch Castle

We rijden weer terug naar de A811 via Drymen naar Balfron Station en dan via de A81 naar Aberfoyle en door de Trossachs naar de pier van Loch Katrine. We doen een poging bij Loch Katrine te parkeren om een blik te werpen op de oude stoomboot Sir Walter Scott. Er is helaas geen plek en het is ons ook veel te vol. Wegwezen en door via de A821 naar Trossachs Hotel, Lendrick Lodge en Kilmahog naar de A84. Linksaf naar ons geboekte hotel de White Stag Inn in Strathyre. Als we ons daar melden is het antwoord dat ze niet langer de White Stag Inn zijn en niets van onze boeking afweten. De vorige eigenaar heeft alle vooraf betaalde boekingen zelf gehouden. Aan de gevel hangt nog wel de oude naam. Dat is even behoorlijke stress, maar na enige discussie kunnen we tegen betaling van hetzelfde bedrag wel blijven slapen in de best wel ruime fraaie kamers.

Na een stressmoment relaxen bij de Strathhyre Inn

Er is geen restaurant in de buurt, maar de gastvrouw kan een pubmeal maken. Ons diner is best lekker aan de doorgaande weg bij het pand dat nu officieel The Inn Strathyre heet op booking.com. Nico pleegt wat telefoontjes en uiteindelijk komt het gelukkig allemaal goed en wordt na ongeveer een maand onze eerste betaling die we aan de oplichter hebben gedaan terug gestort.

Woensdag 27 mei

Van Strathyre naar Pathhead - bezoek aan Rosebank en Glenkinchie

De gastvrouw verzorgt ook een prima continental breakfast. Van Strathhyre naar de Rosebank distilleerderij is slechts 35 mijl via de A84 en M9. Andre en Nico gaan om 11:30 de Rosebank Reawakening tour doen. We zijn ruim op tijd bij de distilleerderij, maar die is nog dicht voor een private event. Wat rondwandelen dus en een fotosessie buiten maken.

Wel Rosebank en geen distilleerderij in 2019
Geen Rosebank en wel een distilleerderij in 2026

In 2019 stonden we met een Rosebank in onze handen en was er geen distilleerderij. In 2026 staan we met lege handen en is er wel een distilleerderij. We hebben het idee dat daar wat aan te doen is! Maar eerst even de buitenkant van het gebouw bewonderen.

Vanaf de rotonde in 2019
Vergelijkbaar shot in 2026

Aan de kanaalzijde zijn oude gebouwen bewaard gebleven, maar aan de achterzijde is duidelijk gesloopt en nieuwbouw neergezet. Ziet er wel fantastisch uit. We gaan ook even achterom kijken.

Straathoek The Maltings 2019
Straathoek The Maltings 2026

Vanaf de straathoek van The Maltings is goed te zien dat de achterzijde wel onherkenbaar veranderd is. Compleet nieuw gebouw waar in 2019 nog verwilderde tuin was. Ook de gebouwen zijn gesloopt en hebben plaats gemaakt voor de nieuwbouw en binnenplaats.

De achterzijde in 2019
De achterzijde in 2026

De metamorfose is zeer indrukwekkend. Een prachtig nieuw gebouw in harmonie met de overgebleven oude gebouwen. Minder leuk is de metamorfose van de Beefeater, waar onze lunch en/of koffie gepland was. Deze is niet langer in bedrijf voor bezoekers en hoort nu bij het naastgelegen hotel. Waar we dan wel koffie konden krijgen? Loop naar de pomp (een stukje verderop). Marianne en Josefien hebben inmiddels een wandeling uitgezocht. Voor Andre en Nico de hoogste tijd om eindelijk naar binnen te gaan. We vinden de architectuurprijs die vol trots naast de ingang hangt nu al terecht en dan moeten de verrassingen binnen nog komen.

Geen lunch of koffie
De hoogste tijd om
naar binnen te gaan!

Klik hier voor een uitgebreid fotoverslag van het bezoek aan de Rosebank Distilleerderij.

Voordat we aan de tour begonnen heeft Andre mooie verhalen verteld over zijn Rosebank liefde aan de dame in de shop en ook onze foto's laten zien uit 2019 en van zijn flessen thuis. Op de vraag of we nog een foto buiten kunnen maken met de lege koker in de shop dacht ze na een big smile dat dat wel mogelijk zou zijn. Eerst moeten we naar binnen voor de tour en na de tour proeven we de exclusieve Rosebank van 31 jaar tegen betaling. Op dat moment kwam zij weer terug met de lege koker in haar hand. Ze had het verhaal van Andre aan de distillery manager verteld en hij vond het goed dat Andre de lege koker zelfs mee naar huis mocht nemen. Nico's gesputter over de overvolle auto had natuurlijk geen enkele zin. Josefien en Marianne waren inmiddels ook terug van de wandeling, dus snel naar buiten voor de foto!

In 2019 nog weemoedig

In 2026 blij ei

met een lege koker

Waarschijnlijk hebben de medewerkers tijdens het maken van de foto's lachend of hoofdschuddend toegekeken vanuit de shop. Het kleine flesje dat Nico in zijn hand heeft is een sample van de 33 jaar oude distillery exclusive, waar Andre natuurlijk ook een flesje van heeft gekocht. Tip: dit is niet te koop in de shop, maar alleen tijdens de proeverij na de tour. In ieder geval was het bezoek aan Rosebank een hoogtepunt van de reis voor Andre en eigenlijk ook voor Nico die eindelijk een Rosebank in de 90 punten heeft gescoord.
Vanaf Rosebank is het slechts 20 mijl naar de Edinburgh Airport Terminal. Andre en Marianne stappen uit bij de Kiss and Ride en beginnen de reis naar huis. Na het omhelzen en uitzwaaien, blijkt bij een slagboom de korte stop bij de Kiss and Ride op Edinburgh Airport gewoon 8,50 pond (10 euro!) te kosten. Schandalige geldklopperij.

Nico & Josefien rijden vanaf het vliegveld door naar The Stair Arms Hotel in Pathhead. Dit hotel is slechts 10 minuten rijden van de Glenkinchie distilleerderij en Nico kan zowaar zijn geplande tour van donderdagochtend omzetten naar 16:00. Moet hij er wel binnen 15 minuten zijn! Dat lukt en ook deze tour blijkt zeer de moeite waard. Niet alleen de geschiedenis van Glenkinchie, maar ook die van John Walker wordt verteld. Het is weliswaar niet zo indrukwekkend als de Rosebank experience, maar zeker een mooi besluit van de dag zoals te zien is in de fotoreportage:

Klik hier voor een fotoverslag van het bezoek aan de Glenkinchie Distilleerderij .

Josefien heeft ook een mooie wandeling gemaakt bij Oxenfoord Castle in de buurt van het hotel. Ze had wel een spannend moment toen ze over de enge Lothian bridge moest lopen hoog boven de rivier Tyne op een smal voetpad met slechts een laag muurtje tussen haar en diep gelegen water. Nico loopt even mee na haar verhaal en gaat de brug niet op als voetganger; echt hoog! Het diner in het hotel is prima van kwaliteit en ook het bed blijkt uitstekend.

Donderdag 28 mei

Van Pathhead naar York

Na het ontbijt alle tijd om een toeristische route te rijden via de fraaie A68 over de golvende heuvels naar York.

Leaderfoot Viaduct

De eerste stop is al snel bij de Trimontium Roman Fort Site, waar werkelijk niets meer van te zien is. Alleen grasland, schapen en een heuvel waar eens een amfitheater was. Gelukkig is de stop niet helemaal voor niets, want er zijn wel twee prachtige bruggen: Dryrange Old Bridge (foto onder) en Leaderfoot Viaduct (foto boven).

Dryrange Old Bridge

We maken een koffie met cake stop in Melrose. Bezienswaardigheden zijn Melrose Abbey en The Harmony Garden.

Melrose Abbey

Melrose Abbey is een fraaie ruine, maar voor ons geen entreegeld waard.

Begraafplaats Melrose Abbey
Ingang Harmony Garden

Bloemen in de Harmony Garden

Na deze bloemenpracht vervolgen we onze route naar het zuiden over de A68. De route loopt via Jedburgh, Hexham, Darlington en Scotch Corner tot aan de M1 naar York. We maken nog een korte stop bij The Borders distillery in Hawick.

The Borders distillery

The Borders distillery is operationeel sinds maart 2018 na een moeizame start.

Stills
Stills

Dit is geen kleine stokerij! Er staan 4 forse stills voor whisky en een gin still met 2000 L capaciteit. De twee wash stills hebben een capaciteit van 25.000 L en de twee spirit stills 7500 L.

Even poseren bij The Borders

Er is helaas nog geen single malt te koop, maar wel een volledig zelf gemaakte blended whisky. Waarom blended? Omdat het een mengsel is van zelfgestookte Rye whisky (en dus een single grain volgens Schotse wet) en single malt. Gemiste kans om "Single Blended Whisky" op het etiket te zetten. Er is geen tijd voor een tour, want York wacht op ons. Wel gaan er 2 miniatuurtjes mee.

We hebben onze laatste overnachting in het hotel The Rose & Crown York geboekt. Dit blijkt een kamer boven een gezellige pub te zijn. Vanavond maar iets later naar bed.

Even bijkomen
Plattegrond van oude centrum

Even bijkomen van de lange rit op het terras van de pub. Dan is het tijd om het oude centrum van York te verkennen. Gelukkig hangen overal goede plattegronden.

1 van de oude stadspoorten

Het oude grotendeels nog middeleeuws ommuurde centrum ga je in door 1 van de stadspoorten. De eerste bestemming waar we naar toe lopen is de beroemde kathedraal: York Minster.

Het plein voor een ingang
Josefien bij Romeins standbeeld

Er staat bewaking voor de deur en we kunnen helaas niet naar binnen. Josefien poseert bij het standbeeld van Constant de Grote (274-337), die in York tot keizer van Rome werd uitgeroepen in 306. Morgen een tweede kans. Dan maar even om de kathedraal heen lopen.

Prachtig plein aan de achterzijde!

Middeleeuws
Achtergevel

De York Minster is een enorm gebouw dat niet echt goed op een foto tot zijn recht komt. De achterzijde is wat fotogenieker met het prachtig middeleeuwse gebouw dat nu conferentiecentrum is. We wandelen weer verder door het oude centrum naar de volgende stadspoort.

Stadspoort
Ingang Shambles

We lopen een paar keer fout, maar uiteindelijk komen we in de beroemde straatjes van The Shambles. Er zijn geen opnames van Harry Potter films in deze straat geweest, maar hij heeft wel model gestaan voor de straat waar toverspullen worden gekocht en dat zal je weten als bezoeker!

Prachtig straatje
Druk maar sfeervol

De Shambles foto's hoeven weinig toelichting. Prachtig sfeervol straatje. Wel erg druk!

Toverdrank te koop

Toverdrank te koop. Vooral parfum en zeep dus.

Prachtig straatje
Druk maar sfeervol

Nog een Harry Potter verwijzing. Als we Shambles verlaten houdt het nog niet op met prachtige oude vakwerk gebouwen!

Door de poort in het midden
Kom je in dit steegje

Door de poort in het midden kom je in dit steegje. Vlakbij The Shambles staat ook een reuzenrad. We zijn niet voor niets toerist! Leuk om de panden van boven te zien en vanuit het rad heb je ook een beter beeld van het formaat van de York Minster.

In het reuzenrad
York Minster

Nico heeft in een restaurant afgesproken met twee oud-collega's, die speciaal van Chester naar York gekomen zijn om elkaar weer eens te spreken.

Diner in York met: Tim Whitham & Jen, Ian Darlington & Sally.

Uitstekend eten met Tim, Jen, Ian en Sally bij het Marzano Italian Restaurant in hartje York. Bijzonder leuke en gezellige laatste avond in de UK! In de pub waar we slapen nog een afzakkertje en dan wacht ons een warme en vrij luidruchtige nacht. We zijn weer in een grotere stad, in een hotel zonder airco en met open raam vanwege de hitte.

Vrijdag 29 mei

Van York naar Kingston-Upon-Hull

Na het uitstekende ontbijt is er ruim de tijd voor een tweede bezoek aan centrum van York.
Ook buiten het oude centrum zijn een aantal fraaie panden te bewonderen!

Clifford's Tower
Prominent aanwezig

Clifford's Tower is het eerste prominent aanwezige gebouw waar we langs lopen.

Ingang Clifford's Tower
Close-up

Prachtig vakwerk zie je overal.

Prachtig vakwerk
Theater lijkt niet zo groot

Het "Grand Opera House" lijkt niet zo groot aan de voorkant, maar het pand blijkt buitengewoon diep als je de straat in loopt.

Prachtig gebouw
Prachtig gebouw

Ook buiten het centrum prachtige gebouwen!

Pakhuis omgebouwd
Prachtig gebouw

In het havenkwartier ook fraai verbouwde pakhuizen naar luxe appartementen. En nog meer vakwerk. York is nog voor een groot deel ommuurd en we gaan nu via de stadspoort de muur op en lopen zover als mogelijk is over de oude muur rond het centrum.

Stadspoort
Aardig theehuisje...

Vanaf de muur heb je ook een goed uitzicht op de indrukwekkende York Minster!

York Minster vanaf de stadsmuur

Mooie plek voor een trouwreportage.

Trouwreportage
op een mooie lokatie

Bij dit mooie pand is ook een groot grasveld waar mensen relaxen.

Prachtig pand met groot gazon

En een bijzondere oude boom. Als Josefien die op de foto zet komt er een bewoner even kijken of er misschien eten te halen is.

Wat komt daar voor beestje aan?
Heb je eten?

We komen weer bij de kathedraal en Nico wil nu graag het interieur bekijken. Josefien gaat dan even uitrusten met een ijsje en Nico gaat kerkiekijken. Er moet een stevige toegangsprijs voor worden neergelegd, maar daar krijg je dan ook wel wat moois voor te zien. Een selectie uit alle foto's maken is erg moeilijk. Je kan hier echt een paar uur in rondlopen. Mischien volgt ooit nog een eigen album, maar voor nu slechts twee interieur foto's.

Imposante entree!
1 van de vele beroemde ramen

Hele verhalen binnen over de betekenis van de gebrandschilderde ramen. De middag schiet alweer op en we wandelen via een lange omweg terug naar ons hotel, waar we nog een drankje nemen en rond 14:30 vertrekken naar King George Dock in Kingston Upon Hull. We zijn ruim op tijd om in te checken en gaan even na 16:00 aan boord van de P&O ferry Hull-Rotterdam. We vertrekken even voor 20:00 terwijl we aan boord genieten van het prima verzorgde dinerbuffet.

Zaterdag 30 mei

Rotterdam Europoort - Hoogvliet - Brunssum

De overtocht verloopt in een bijzonder rustige zee en we zijn al vroeg op voor het prima ontbijt aan boord.
Aankomst in Rotterdam Europoort op schema en langs de douane gaat redelijk dankzij het EU-label achter de voorruit. Het had nog sneller kunnen gaan als er geen Brit in de verkeerde rij had gestaan en het hele circus door moest van vingerafdrukken en inreizen in de EU. Blij dat ze zijn met de Brexit...

Rond half 10 zijn we al onderweg naar Hoogvliet, waar we de bagage van Andre en Marianne uitladen.
Na de koffie bij moeder vertrek naar Brunssum. Het was weer een gewerldige vakantie!!

Tot een volgende trip.....

webmaster
__________ Whisky Monitor __________
nicomeijboom59@gmail.com

webdesign
ekksites
internet producties